smītaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of smītaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.smītō
2nd sing.smītizi
3rd sing.smītidi
1st dualsmītōz
2nd dualsmītadiz
1st plur.smītamaz
2nd plur.smītid
3rd plur.smītandi

Indicative Past

1st sing.smait
2nd sing.smaist
3rd sing.smait
1st dualsmitū
2nd dualsmitudiz
1st plur.smitum
2nd plur.smitud
3rd plur.smitun

Subjunctive Present

1st sing.smītaų
2nd sing.smītaiz
3rd sing.smītai
1st dualsmītaiw
2nd dualsmītaidiz
1st plur.smītaim
2nd plur.smītaid
3rd plur.smītain

Subjunctive Past

1st sing.smitį̄
2nd sing.smitīz
3rd sing.smitī
1st dualsmitīw
2nd dualsmitīdiz
1st plur.smitīm
2nd plur.smitīd
3rd plur.smitīn

Imperative

2nd sing.smīt
3rd sing.smītadau
2nd dualsmītadiz
2nd plur.smītid
3rd plur.smītandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.smītai
2nd sing.smītazai
3rd sing.smītadai
1st plur.smītandai
2nd plur.smītandai
3rd plur.smītandai

Subjunctive

2nd sing.smītaizau
3rd sing.smītaidau
1st plur.smītaindau
2nd plur.smītaindau
3rd plur.smītaindau

Participles

Presentsmītandz
Pastsmitanaz

Etymology

Perhaps from a Proto-Indo-European *smeyd- (“to smear, whick, strike, rub”), and cognate with Proto-Slavic *smědъ (“brown, dirty”), Old Armenian միծ (mic, “fetid mud”).

Verbs referencing "smītaną"

English smite, Frisian, Northern smite, Latin mitto, German, old spelling schmeißen, Swedish smita, Dutch smijten, Danish smide.

Cognates

-