Active Voice
Indicative Present
| 1st sing. | maitō |
| 2nd sing. | maitizi |
| 3rd sing. | maitidi |
| 1st dual | maitōz |
| 2nd dual | maitadiz |
| 1st plur. | maitamaz |
| 2nd plur. | maitid |
| 3rd plur. | maitandi |
Indicative Past
| 1st sing. | memait |
| 2nd sing. | memaist |
| 3rd sing. | memait |
| 1st dual | memaitū |
| 2nd dual | memaitudiz |
| 1st plur. | memaitum |
| 2nd plur. | memaitud |
| 3rd plur. | memaitun |
Subjunctive Present
| 1st sing. | maitaų |
| 2nd sing. | maitaiz |
| 3rd sing. | maitai |
| 1st dual | maitaiw |
| 2nd dual | maitaidiz |
| 1st plur. | maitaim |
| 2nd plur. | maitaid |
| 3rd plur. | maitain |
Subjunctive Past
| 1st sing. | memaitį̄ |
| 2nd sing. | memaitīz |
| 3rd sing. | memaitī |
| 1st dual | memaitīw |
| 2nd dual | memaitīdiz |
| 1st plur. | memaitīm |
| 2nd plur. | memaitīd |
| 3rd plur. | memaitīn |
Imperative
| 2nd sing. | mait |
| 3rd sing. | maitadau |
| 2nd dual | maitadiz |
| 2nd plur. | maitid |
| 3rd plur. | maitandau |
Passive Voice
Indicative
| 1st sing. | maitai |
| 2nd sing. | maitazai |
| 3rd sing. | maitadai |
| 1st plur. | maitandai |
| 2nd plur. | maitandai |
| 3rd plur. | maitandai |
Subjunctive
| 2nd sing. | maitaizau |
| 3rd sing. | maitaidau |
| 1st plur. | maitaindau |
| 2nd plur. | maitaindau |
| 3rd plur. | maitaindau |
Participles
| Present | maitandz |
| Past | maitanaz |
Etymology
1. Traditinally derived from Proto-Indo-European *mey- (“small”) or *meh₂y- (“to cut”). Compare Proto-Celtic *mailos (“bald”).
2. However, in view of the likely causative *maidijaną (“to hurt”) (see there for further origin), Kroonen assumes the original form of this verb was *maiþaną, from Pre-Germanic *moitH-, with contamination from the related *mittōną (“to cut”).
Verbs referencing "maitaną"
English
massacre, Swedish
meta, Old English
mætan.
Cognates
-