maitaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of maitaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.maitō
2nd sing.maitizi
3rd sing.maitidi
1st dualmaitōz
2nd dualmaitadiz
1st plur.maitamaz
2nd plur.maitid
3rd plur.maitandi

Indicative Past

1st sing.memait
2nd sing.memaist
3rd sing.memait
1st dualmemaitū
2nd dualmemaitudiz
1st plur.memaitum
2nd plur.memaitud
3rd plur.memaitun

Subjunctive Present

1st sing.maitaų
2nd sing.maitaiz
3rd sing.maitai
1st dualmaitaiw
2nd dualmaitaidiz
1st plur.maitaim
2nd plur.maitaid
3rd plur.maitain

Subjunctive Past

1st sing.memaitį̄
2nd sing.memaitīz
3rd sing.memaitī
1st dualmemaitīw
2nd dualmemaitīdiz
1st plur.memaitīm
2nd plur.memaitīd
3rd plur.memaitīn

Imperative

2nd sing.mait
3rd sing.maitadau
2nd dualmaitadiz
2nd plur.maitid
3rd plur.maitandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.maitai
2nd sing.maitazai
3rd sing.maitadai
1st plur.maitandai
2nd plur.maitandai
3rd plur.maitandai

Subjunctive

2nd sing.maitaizau
3rd sing.maitaidau
1st plur.maitaindau
2nd plur.maitaindau
3rd plur.maitaindau

Participles

Presentmaitandz
Pastmaitanaz

Etymology

1. Traditinally derived from Proto-Indo-European *mey- (“small”) or *meh₂y- (“to cut”). Compare Proto-Celtic *mailos (“bald”).
2. However, in view of the likely causative *maidijaną (“to hurt”) (see there for further origin), Kroonen assumes the original form of this verb was *maiþaną, from Pre-Germanic *moitH-, with contamination from the related *mittōną (“to cut”).

Verbs referencing "maitaną"

English massacre, Swedish meta, Old English mætan.

Cognates

-