hnītaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of hnītaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.hnītō
2nd sing.hnītizi
3rd sing.hnītidi
1st dualhnītōz
2nd dualhnītadiz
1st plur.hnītamaz
2nd plur.hnītid
3rd plur.hnītandi

Indicative Past

1st sing.hnait
2nd sing.hnaist
3rd sing.hnait
1st dualhnitū
2nd dualhnitudiz
1st plur.hnitum
2nd plur.hnitud
3rd plur.hnitun

Subjunctive Present

1st sing.hnītaų
2nd sing.hnītaiz
3rd sing.hnītai
1st dualhnītaiw
2nd dualhnītaidiz
1st plur.hnītaim
2nd plur.hnītaid
3rd plur.hnītain

Subjunctive Past

1st sing.hnitį̄
2nd sing.hnitīz
3rd sing.hnitī
1st dualhnitīw
2nd dualhnitīdiz
1st plur.hnitīm
2nd plur.hnitīd
3rd plur.hnitīn

Imperative

2nd sing.hnīt
3rd sing.hnītadau
2nd dualhnītadiz
2nd plur.hnītid
3rd plur.hnītandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.hnītai
2nd sing.hnītazai
3rd sing.hnītadai
1st plur.hnītandai
2nd plur.hnītandai
3rd plur.hnītandai

Subjunctive

2nd sing.hnītaizau
3rd sing.hnītaidau
1st plur.hnītaindau
2nd plur.hnītaindau
3rd plur.hnītaindau

Participles

Presenthnītandz
Pasthnitanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *kneyd- (“to scratch, knock”), sometimes considered a derivative of a root *ken- (“to scratch; scrape; rub”). Compare Ancient Greek κνῐ́ζω (knĭ́zō, “to scratch, pound”), Middle Irish cned (“wound”), Latvian knidēt (“to itch”).

Verbs referencing "hnītaną"

Norwegian, nynorsk nite, Norwegian, nynorsk nita, Old English hnitan.

Cognates

-