grunnatjaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of grunnatjaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.grunnatjō
2nd sing.grunnatisi
3rd sing.grunnatiþi
1st dualgrunnatjōs
2nd dualgrunnatjaþiz
1st plur.grunnatjamaz
2nd plur.grunnatiþ
3rd plur.grunnatjanþi

Indicative Past

1st sing.grunnastǭ
2nd sing.grunnastēz
3rd sing.grunnastē
1st dualgrunnastēdū
2nd dualgrunnastēdudiz
1st plur.grunnastēdum
2nd plur.grunnastēdud
3rd plur.grunnastēdun

Subjunctive Present

1st sing.grunnatjaų
2nd sing.grunnatjais
3rd sing.grunnatjai
1st dualgrunnatjaiw
2nd dualgrunnatjaiþiz
1st plur.grunnatjaim
2nd plur.grunnatjaiþ
3rd plur.grunnatjain

Subjunctive Past

1st sing.grunnastēdį̄
2nd sing.grunnastēdīz
3rd sing.grunnastēdī
1st dualgrunnastēdīw
2nd dualgrunnastēdīdiz
1st plur.grunnastēdīm
2nd plur.grunnastēdīd
3rd plur.grunnastēdīn

Imperative

2nd sing.grunnati
3rd sing.grunnatjaþau
2nd dualgrunnatjaþiz
2nd plur.grunnatiþ
3rd plur.grunnatjanþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.grunnatjai
2nd sing.grunnatjasai
3rd sing.grunnatjaþai
1st plur.grunnatjanþai
2nd plur.grunnatjanþai
3rd plur.grunnatjanþai

Subjunctive

2nd sing.grunnatjaisau
3rd sing.grunnatjaiþau
1st plur.grunnatjainþau
2nd plur.grunnatjainþau
3rd plur.grunnatjainþau

Participles

Presentgrunnatjandz
Pastgrunnatidaz

Etymology

From *grunnōną + *-atjaną, from Proto-Indo-European *gʰrem- (“to thunder”) or *gʰrun- (“to shout”), both likely imitative of pigs; compare Latin grunniō (“to grunt”). See: Latin 'grunniō'.

Verbs referencing "grunnatjaną"

English grunt, German, old spelling grunzen, Old English grunnettan, Middle English grunten, Swedish grymta.

Cognates

-