grindaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of grindaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.grindō
2nd sing.grindizi
3rd sing.grindidi
1st dualgrindōz
2nd dualgrindadiz
1st plur.grindamaz
2nd plur.grindid
3rd plur.grindandi

Indicative Past

1st sing.grand
2nd sing.granst
3rd sing.grand
1st dualgrundū
2nd dualgrundudiz
1st plur.grundum
2nd plur.grundud
3rd plur.grundun

Subjunctive Present

1st sing.grindaų
2nd sing.grindaiz
3rd sing.grindai
1st dualgrindaiw
2nd dualgrindaidiz
1st plur.grindaim
2nd plur.grindaid
3rd plur.grindain

Subjunctive Past

1st sing.grundį̄
2nd sing.grundīz
3rd sing.grundī
1st dualgrundīw
2nd dualgrundīdiz
1st plur.grundīm
2nd plur.grundīd
3rd plur.grundīn

Imperative

2nd sing.grind
3rd sing.grindadau
2nd dualgrindadiz
2nd plur.grindid
3rd plur.grindandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.grindai
2nd sing.grindazai
3rd sing.grindadai
1st plur.grindandai
2nd plur.grindandai
3rd plur.grindandai

Subjunctive

2nd sing.grindaizau
3rd sing.grindaidau
1st plur.grindaindau
2nd plur.grindaindau
3rd plur.grindaindau

Participles

Presentgrindandz
Pastgrundanaz

Etymology

1. From either Proto-Indo-European *gʰrendʰ- (“to grind”) or Proto-Indo-European *gʷʰrendʰ- (“to crush; gnash”); in the latter case, an earlier and intermediate form would be *gwrendaną.
2. Cognate with Latin frendō (“to grind; gnash”), Lithuanian grę́sti (“to plane, scour”), and Albanian grind (“to fight”). See: Latin 'frendō'.

Verbs referencing "grindaną"

English grind, Old English grindan, Latin frendo, Middle English grynden.

Cognates

-