praemoneo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of praemoneo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): praemoneō

Active Nominal Forms

Infinitive: praemonḗre
Present participle: praemonēns; praemonéntis
Future participle: praemonitúrus
Gerund: praemonéndum
Gerundive: praemonéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: praemonḗre
Perfect participle: praemónitum



Active

Indicative

Present

egopraemoneō
tūpraemonēs
ispraemonet
nōspraemonḗmus
vōspraemonḗtis
iīpraemonent

Imperfect

egopraemonḗbam
tūpraemonḗbās
ispraemonḗbat
nōspraemonēbā́mus
vōspraemonēbā́tis
iīpraemonḗbant

I Future

egopraemonḗbō
tūpraemonḗbis
ispraemonḗbit
nōspraemonḗbimus
vōspraemonḗbitis
iīpraemonḗbunt

Perfect

egopraemonuī
tūpraemonuístī
ispraemonúit
nōspraemonúimus
vōspraemonuístis
iīpraemonuḗrunt

Pluperfect

egopraemonúeram
tūpraemonúerās
ispraemonúerat
nōspraemonuerā́mus
vōspraemonuerā́tis
iīpraemonúerant

II Future

egopraemonúerō
tūpraemonúeris
ispraemonúerit
nōspraemonuérimus
vōspraemonuéritis
iīpraemonúerint

Subjunctive

Present

egopraemoneam
tūpraemoneās
ispraemoneat
nōspraemoneā́mus
vōspraemoneā́tis
iīpraemoneant

Imperfect

egopraemonḗrem
tūpraemonḗrēs
ispraemonḗret
nōspraemonērḗmus
vōspraemonērḗtis
iīpraemonḗrent








Perfect

egopraemonúerim
tūpraemonúeris
ispraemonúerit
nōspraemonuérimus
vōspraemonuéritis
iīpraemonúerint

Pluperfect

egopraemonuíssem
tūpraemonuíssēs
ispraemonuísset
nōspraemonuissḗmus
vōspraemonuissḗtis
iīpraemonuíssent

I Imperative

tūpraemonē
vōspraemonḗte

II Imperative

tūpraemonḗtō
ispraemonḗtō
vōspraemonētṓte
iīpraemonéntō

Passive

Indicative

Present

egopraemoneor
tūpraemonḗris
ispraemonḗtur
nōspraemonḗmur
vōspraemonḗminī
iīpraemonéntur

Imperfect

egopraemonḗbar
tūpraemonēbā́ris
ispraemonēbā́tur
nōspraemonēbā́mur
vōspraemonēbā́minī
iīpraemonēbántur

I Future

egopraemonḗbor
tūpraemonḗberis
ispraemonḗbitur
nōspraemonḗbimur
vōspraemonēbíminī
iīpraemonēbúntur

Perfect

egopraemónitus sum
tūpraemónitus es
ispraemónitus est
nōspraemónitī sumus
vōspraemónitī estis
iīpraemónitī sunt

Pluperfect

egopraemónitus eram
tūpraemónitus erās
ispraemónitus erat
nōspraemónitī erāmus
vōspraemónitī erātis
iīpraemónitī erant

II Future

egopraemónitus erō
tūpraemónitus eris
ispraemónitus erit
nōspraemónitī erimus
vōspraemónitī eritis
iīpraemónitī erunt

Subjunctive

Present

egopraemonear
tūpraemoneā́ris
ispraemoneā́tur
nōspraemoneā́mur
vōspraemoneā́minī
iīpraemoneā́ntur

Imperfect

egopraemonḗrer
tūpraemonērḗris
ispraemonērḗtur
nōspraemonērḗmur
vōspraemonērḗminī
iīpraemonērḗntur








Perfect

egopraemónitus sim
tūpraemónitus sīs
ispraemónitus sit
nōspraemónitī sīmus
vōspraemónitī sītis
iīpraemónitī sint

Pluperfect

egopraemónitus essem
tūpraemónitus essēs
ispraemónitus esset
nōspraemónitī essēmus
vōspraemónitī essētis
iīpraemónitī essent

Verbs conjugated like 'praemoneo'

abhorreo, absorbeo, absterreo, aceo, adhibeo, adiaceo, admisceo, admoneo, adoleo, albeo, appareo, arceo, areo, assoleo, aveo, caleo, calleo, candeo, careo, censeo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *per-
3. Proto-Indo-European *preh₂-
4. Proto-Indo-European *-i
5. Proto-Indo-European *préh₂i?
6. Proto-Italic *prai
7. Latin prae
8. Proto-Indo-European *men-
9. Proto-Indo-European *-yeti
10. Proto-Indo-European *-éyeti
11. Proto-Indo-European *monéyeti
12. Proto-Italic *man-eje-
13. Proto-Italic *moneō
14. Latin moneō
15. Latin praemoneō
16. From prae (“before”) + moneō (“warn, advise”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • visiones enim quae illos turbaverunt haec praemonebant ne inscii quare mala patiebantur perirent

Vulgate Verses