occipio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of occipio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): occipiō

Active Nominal Forms

Infinitive: occípere
Present participle: occipiēns; occipiéntis
Future participle: occeptúrus
Gerund: occipiéndum
Gerundive: occipiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: occípere
Perfect participle: occeptum



Active

Indicative

Present

egooccipiō
tūoccipīs
isoccipit
nōsoccipī́mus
vōsoccipī́tis
iīoccipiunt

Imperfect

egooccipiḗbam
tūoccipiḗbās
isoccipiḗbat
nōsoccipiēbā́mus
vōsoccipiēbā́tis
iīoccipiḗbant

I Future

egooccipiam
tūoccipiēs
isoccipiet
nōsoccipiḗmus
vōsoccipiḗtis
iīoccipient

Perfect

egooccēpī
tūoccēpístī
isoccēpit
nōsoccēpimus
vōsoccēpístis
iīoccēpḗrunt

Pluperfect

egooccḗperam
tūoccḗperās
isoccḗperat
nōsoccēperā́mus
vōsoccēperā́tis
iīoccḗperant

II Future

egooccḗperō
tūoccḗperis
isoccḗperit
nōsoccēpérimus
vōsoccēpéritis
iīoccḗperint

Subjunctive

Present

egooccipiam
tūoccipiās
isoccipiat
nōsoccipiā́mus
vōsoccipiā́tis
iīoccipiant

Imperfect

egooccíperem
tūoccíperēs
isoccíperet
nōsocciperḗmus
vōsocciperḗtis
iīoccíperent








Perfect

egooccḗperim
tūoccḗperis
isoccḗperit
nōsoccēpérimus
vōsoccēpéritis
iīoccḗperint

Pluperfect

egooccēpíssem
tūoccēpíssēs
isoccēpísset
nōsoccēpissḗmus
vōsoccēpissḗtis
iīoccēpíssent

I Imperative

tūoccipe
vōsoccipī́te

II Imperative

tūoccipī́tō
isoccipī́tō
vōsoccipītṓte
iīoccipiúntō

Passive

Indicative

Present

egooccípior
tūoccipī́ris
isoccipī́tur
nōsoccipī́mur
vōsoccipī́minī
iīoccipiúntur

Imperfect

egooccipiḗbar
tūoccipiēbā́ris
isoccipiēbā́tur
nōsoccipiēbā́mur
vōsoccipiēbā́minī
iīoccipiēbántur

I Future

egooccipiar
tūoccipiḗris
isoccipiḗtur
nōsoccipiḗmur
vōsoccipiḗminī
iīoccipiéntur

Perfect

egoocceptus sum
tūocceptus es
isocceptus est
nōsocceptī sumus
vōsocceptī estis
iīocceptī sunt

Pluperfect

egoocceptus eram
tūocceptus erās
isocceptus erat
nōsocceptī erāmus
vōsocceptī erātis
iīocceptī erant

II Future

egoocceptus erō
tūocceptus eris
isocceptus erit
nōsocceptī erimus
vōsocceptī eritis
iīocceptī erunt

Subjunctive

Present

egooccípiar
tūoccipiā́ris
isoccipiā́tur
nōsoccipiā́mur
vōsoccipiā́minī
iīoccipiā́ntur

Imperfect

egooccíperer
tūocciperḗris
isocciperḗtur
nōsocciperḗmur
vōsocciperḗminī
iīocciperḗntur








Perfect

egoocceptus sim
tūocceptus sīs
isocceptus sit
nōsocceptī sīmus
vōsocceptī sītis
iīocceptī sint

Pluperfect

egoocceptus essem
tūocceptus essēs
isocceptus esset
nōsocceptī essēmus
vōsocceptī essētis
iīocceptī essent

Verbs conjugated like 'occipio'

abicio, abripio, accipio, adicio, adspicio, aggredior, amicio, antecapio, antegredior, arripio, aspicio, aufugio, capio, circumicio, circumspicio, coipio, concipio, concutio, confodio, confugio, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'occipio'

accipio, coipio, concipio, decipio, excipio, incipio, occido, occupo, recipio, succipio,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁ep-der.
3. Proto-Indo-European *h₁épsder.
4. Proto-Indo-European *h₁óp(i)
5. Proto-Italic *op
6. Latin ob
7. Latin ob-
8. substratebor.?
9. Proto-Indo-European *kap-
10. Proto-Indo-European *-yéti
11. Proto-Indo-European *kapyéti
12. Proto-Italic *kapjō
13. Old Latin kapiō
14. Latin capiō
15. Latin occipiō
16. From ob- + capiō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses