innuo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of innuo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): innuō

Active Nominal Forms

Infinitive: innúere
Present participle: innuēns; innuéntis
Future participle: innūtúrus
Gerund: innuéndum
Gerundive: innuéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: innúere
Perfect participle: innūtum



Active

Indicative

Present

egoinnuō
tūinnuis
isinnuit
nōsinnúimus
vōsinnúitis
iīinnuunt

Imperfect

egoinnuḗbam
tūinnuḗbās
isinnuḗbat
nōsinnuēbā́mus
vōsinnuēbā́tis
iīinnuḗbant

I Future

egoinnuam
tūinnuēs
isinnuet
nōsinnuḗmus
vōsinnuḗtis
iīinnuent

Perfect

egoinnuī
tūinnuístī
isinnuit
nōsinnuimus
vōsinnuístis
iīinnuḗrunt

Pluperfect

egoinnúeram
tūinnúerās
isinnúerat
nōsinnuerā́mus
vōsinnuerā́tis
iīinnúerant

II Future

egoinnúerō
tūinnúeris
isinnúerit
nōsinnuérimus
vōsinnuéritis
iīinnúerint

Subjunctive

Present

egoinnuam
tūinnuās
isinnuat
nōsinnuā́mus
vōsinnuā́tis
iīinnuant

Imperfect

egoinnuerem
tūinnuerēs
isinnueret
nōsinnuerḗmus
vōsinnuerḗtis
iīinnuerent








Perfect

egoinnúerim
tūinnúeris
isinnúerit
nōsinnuérimus
vōsinnuéritis
iīinnúerint

Pluperfect

egoinnuíssem
tūinnuíssēs
isinnuísset
nōsinnuissḗmus
vōsinnuissḗtis
iīinnuíssent

I Imperative

tūinnue
vōsinnúite

II Imperative

tūinnúitō
isinnúitō
vōsinnuitṓte
iīinnuúntō

Passive

Indicative

Present

egoinnuor
tūinnúeris
isinnúitur
nōsinnúimur
vōsinnuíminī
iīinnuúntur

Imperfect

egoinnuḗbar
tūinnuēbā́ris
isinnuēbā́tur
nōsinnuēbā́mur
vōsinnuēbā́minī
iīinnuēbántur

I Future

egoinnuar
tūinnuḗris
isinnuḗtur
nōsinnuḗmur
vōsinnuḗminī
iīinnuéntur

Perfect

egoinnūtus sum
tūinnūtus es
isinnūtus est
nōsinnūtī sumus
vōsinnūtī estis
iīinnūtī sunt

Pluperfect

egoinnūtus eram
tūinnūtus erās
isinnūtus erat
nōsinnūtī erāmus
vōsinnūtī erātis
iīinnūtī erant

II Future

egoinnūtus erō
tūinnūtus eris
isinnūtus erit
nōsinnūtī erimus
vōsinnūtī eritis
iīinnūtī erunt

Subjunctive

Present

egoinnuar
tūinnuā́ris
isinnuā́tur
nōsinnuā́mur
vōsinnuā́minī
iīinnuā́ntur

Imperfect

egoinnuerer
tūinnuerḗris
isinnuerḗtur
nōsinnuerḗmur
vōsinnuerḗminī
iīinnuerḗntur








Perfect

egoinnūtus sim
tūinnūtus sīs
isinnūtus sit
nōsinnūtī sīmus
vōsinnūtī sītis
iīinnūtī sint

Pluperfect

egoinnūtus essem
tūinnūtus essēs
isinnūtus esset
nōsinnūtī essēmus
vōsinnūtī essētis
iīinnūtī essent

Verbs conjugated like 'innuo'

abluo, abnuo, acuo, alluo, annuo, arguo, assequor, attribuo, coarguo, colloquor, colluo, comminuo, congruo, consequor, constituo, consuo, contribuo, corruo, deminuo, destituo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'innuo'

annuo, induo, inno, insuo, abnuo, imbuo, incubo, incudo, incuso, indo,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₁én
3. Proto-Italic *en
4. Proto-Italic *en-
5. Latin in-
6. Latin *nuō
7. Latin innuō
8. From in- (“to, towards”) + *nuō (“to nod”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • egressus autem non poterat loqui ad illos et cognoverunt quod visionem vidisset in templo et ipse erat innuens illis et permansit mutus
  • innuebant autem patri eius quem vellet vocari eum
  • innuit ergo huic Simon Petrus et dicit ei quis est de quo dicit

Vulgate Verses

  • (Lucas 1:62) innuebant autem patri eius quem vellet vocari eum And they made signs to his father, how he would have him called.
  • (Joannes 13:24) innuit ergo huic Simon Petrus et dicit ei quis est de quo dicit Simon Peter therefore beckoned to him, that he should ask who it should be of whom he spake.