ineptio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of ineptio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): ineptiō

Active Nominal Forms

Infinitive: ineptī́re
Present participle: ineptiēns; ineptiéntis
Future participle: ineptītúrus
Gerund: ineptiéndum
Gerundive: ineptiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: ineptī́re
Perfect participle: ineptī́tum



Active

Indicative

Present

egoineptiō
tūineptīs
isineptit
nōsineptī́mus
vōsineptī́tis
iīineptiunt

Imperfect

egoineptiḗbam
tūineptiḗbās
isineptiḗbat
nōsineptiēbā́mus
vōsineptiēbā́tis
iīineptiḗbant

I Future

egoineptiam
tūineptiēs
isineptiet
nōsineptiḗmus
vōsineptiḗtis
iīineptient

Perfect

egoineptī́vī
tūineptīvístī
isineptī́vit
nōsineptī́vimus
vōsineptīvístis
iīineptīvḗrunt

Pluperfect

egoineptī́veram
tūineptī́verās
isineptī́verat
nōsineptīverā́mus
vōsineptīverā́tis
iīineptī́verant

II Future

egoineptíverō
tūineptíveris
isineptíverit
nōsineptivérimus
vōsineptivéritis
iīineptíverint

Subjunctive

Present

egoineptiam
tūineptiās
isineptiat
nōsineptiā́mus
vōsineptiā́tis
iīineptiant

Imperfect

egoineptī́rem
tūineptī́rēs
isineptī́ret
nōsineptīrḗmus
vōsineptīrḗtis
iīineptī́rent








Perfect

egoineptī́verim
tūineptī́veris
isineptī́verit
nōsineptīvérimus
vōsineptīvéritis
iīineptī́verint

Pluperfect

egoineptīvíssem
tūineptīvíssēs
isineptīvísset
nōsineptīvissḗmus
vōsineptīvissḗtis
iīineptīvíssent

I Imperative

tūineptī
vōsineptī́te

II Imperative

tūineptī́tō
isineptī́tō
vōsineptītṓte
iīineptiúntō

Passive

Indicative

Present

egoinéptior
tūineptī́ris
isineptī́tur
nōsineptī́mur
vōsineptī́minī
iīineptiúntur

Imperfect

egoineptiḗbar
tūineptiēbā́ris
isineptiēbā́tur
nōsineptiēbā́mur
vōsineptiēbā́minī
iīineptiēbántur

I Future

egoineptiar
tūineptiḗris
isineptiḗtur
nōsineptiḗmur
vōsineptiḗminī
iīineptiéntur

Perfect

egoineptī́tus sum
tūineptī́tus es
isineptī́tus est
nōsineptī́tī sumus
vōsineptī́tī estis
iīineptī́tī sunt

Pluperfect

egoineptī́tus eram
tūineptī́tus erās
isineptī́tus erat
nōsineptī́tī erāmus
vōsineptī́tī erātis
iīineptī́tī erant

II Future

egoineptī́tus erō
tūineptī́tus eris
isineptī́tus erit
nōsineptī́tī erimus
vōsineptī́tī eritis
iīineptī́tī erunt

Subjunctive

Present

egoineptiar
tūineptiā́ris
isineptiā́tur
nōsineptiā́mur
vōsineptiā́minī
iīineptiā́ntur

Imperfect

egoineptī́rer
tūineptīrḗris
isineptīrḗtur
nōsineptīrḗmur
vōsineptīrḗminī
iīineptīrḗntur








Perfect

egoineptī́tus sim
tūineptī́tus sīs
isineptī́tus sit
nōsineptī́tī sīmus
vōsineptī́tī sītis
iīineptī́tī sint

Pluperfect

egoineptī́tus essem
tūineptī́tus essēs
isineptī́tus esset
nōsineptī́tī essēmus
vōsineptī́tī essētis
iīineptī́tī essent

Verbs conjugated like 'ineptio'

accio, adhinnio, adservio, amolior, audio, blandior, circummunio, communio, concio, condio, consopio, convestio, crucio, custodio, definio, delenio, demolior, deservio, dispertio, dormio, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'ineptio'

incutio, initio, adepto, coepto, enuntio, gestio, impertio, inaudio, incesto, incipio,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *né
3. Proto-Indo-European *n̥-
4. Proto-Italic *n̥-
5. Latin in-
6. Proto-Indo-European *h₂ep-
7. Proto-Indo-European *-tós
8. Proto-Indo-European *h₂ptós
9. Proto-Italic *aptos
10. Latin aptus
11. Latin ineptus
12. Proto-Indo-European *-yétider.
13. Latin -iō
14. Latin ineptiō
15. From ineptus (“senseless, silly”) + -iō.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Miser Catulle, desinas ineptire, / et quod vides perisse perditum ducas. (O wretched Catullus, stop being such a fool, / and accept as over what you see end.) [c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 8.1–2]

Vulgate Verses