garrio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of garrio

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): garriō

Active Nominal Forms

Infinitive: garrī́re
Present participle: garriēns; garriéntis
Future participle: garrītúrus
Gerund: garriéndum
Gerundive: garriéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: garrī́re
Perfect participle: garrī́tum



Active

Indicative

Present

egogarriō
tūgarrīs
isgarrit
nōsgarrī́mus
vōsgarrī́tis
iīgarriunt

Imperfect

egogarriḗbam
tūgarriḗbās
isgarriḗbat
nōsgarriēbā́mus
vōsgarriēbā́tis
iīgarriḗbant

I Future

egogarriam
tūgarriēs
isgarriet
nōsgarriḗmus
vōsgarriḗtis
iīgarrient

Perfect

egogarrī́vī
tūgarrīvístī
isgarrī́vit
nōsgarrī́vimus
vōsgarrīvístis
iīgarrīvḗrunt

Pluperfect

egogarrī́veram
tūgarrī́verās
isgarrī́verat
nōsgarrīverā́mus
vōsgarrīverā́tis
iīgarrī́verant

II Future

egogarríverō
tūgarríveris
isgarríverit
nōsgarrivérimus
vōsgarrivéritis
iīgarríverint

Subjunctive

Present

egogarriam
tūgarriās
isgarriat
nōsgarriā́mus
vōsgarriā́tis
iīgarriant

Imperfect

egogarrī́rem
tūgarrī́rēs
isgarrī́ret
nōsgarrīrḗmus
vōsgarrīrḗtis
iīgarrī́rent








Perfect

egogarrī́verim
tūgarrī́veris
isgarrī́verit
nōsgarrīvérimus
vōsgarrīvéritis
iīgarrī́verint

Pluperfect

egogarrīvíssem
tūgarrīvíssēs
isgarrīvísset
nōsgarrīvissḗmus
vōsgarrīvissḗtis
iīgarrīvíssent

I Imperative

tūgarrī
vōsgarrī́te

II Imperative

tūgarrī́tō
isgarrī́tō
vōsgarrītṓte
iīgarriúntō

Passive

Indicative

Present

egogárrior
tūgarrī́ris
isgarrī́tur
nōsgarrī́mur
vōsgarrī́minī
iīgarriúntur

Imperfect

egogarriḗbar
tūgarriēbā́ris
isgarriēbā́tur
nōsgarriēbā́mur
vōsgarriēbā́minī
iīgarriēbántur

I Future

egogarriar
tūgarriḗris
isgarriḗtur
nōsgarriḗmur
vōsgarriḗminī
iīgarriéntur

Perfect

egogarrī́tus sum
tūgarrī́tus es
isgarrī́tus est
nōsgarrī́tī sumus
vōsgarrī́tī estis
iīgarrī́tī sunt

Pluperfect

egogarrī́tus eram
tūgarrī́tus erās
isgarrī́tus erat
nōsgarrī́tī erāmus
vōsgarrī́tī erātis
iīgarrī́tī erant

II Future

egogarrī́tus erō
tūgarrī́tus eris
isgarrī́tus erit
nōsgarrī́tī erimus
vōsgarrī́tī eritis
iīgarrī́tī erunt

Subjunctive

Present

egogarriar
tūgarriā́ris
isgarriā́tur
nōsgarriā́mur
vōsgarriā́minī
iīgarriā́ntur

Imperfect

egogarrī́rer
tūgarrīrḗris
isgarrīrḗtur
nōsgarrīrḗmur
vōsgarrīrḗminī
iīgarrīrḗntur








Perfect

egogarrī́tus sim
tūgarrī́tus sīs
isgarrī́tus sit
nōsgarrī́tī sīmus
vōsgarrī́tī sītis
iīgarrī́tī sint

Pluperfect

egogarrī́tus essem
tūgarrī́tus essēs
isgarrī́tus esset
nōsgarrī́tī essēmus
vōsgarrī́tī essētis
iīgarrī́tī essent

Verbs conjugated like 'garrio'

accio, adhinnio, adservio, amolior, audio, blandior, circummunio, communio, concio, condio, consopio, convestio, crucio, custodio, definio, delenio, demolior, deservio, dispertio, dormio, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'garrio'

arrigo, farcio, haurio, narro, pario, partio, sarcio, vario, accio, aio,

Translations

Etymology

From Proto-Indo-European *ǵeh₂r- (“to call, cry”), of imitative origin. Cognate with Ancient Greek γῆρυς (gêrus, “voice, speech”), Old English caru (“care, sorrow, grief, trouble”). More at care.

Verbs referencing "garrio"

Albanian gjroj, Spanish garlar, Galician garrir, Proto-Germanic kerzaną.

Additional Information

Cognates

See the 2 cognates of garrio

Sample Sentences

  • propter hoc si venero commoneam eius opera quae facit verbis malignis garriens in nos et quasi non ei ista sufficiant nec ipse suscipit fratres et eos qui cupiunt prohibet et de ecclesia eicit

Vulgate Verses