fio – Latin verb conjugation

Latin verb forms of fio

The word "fīō" is not included in the database, but Verbix uses automation to display the inflected forms.

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): fiō

Active Nominal Forms

Infinitive: fī́re
Present participle: fiēns; fiéntis
Future participle: fītúrus
Gerund: fiéndum
Gerundive: fiéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: fī́re
Perfect participle: fī́tum



Active

Indicative

Present

egofiō
tūfīs
isfit
nōsfī́mus
vōsfī́tis
iīfiunt

Imperfect

egofiḗbam
tūfiḗbās
isfiḗbat
nōsfiēbā́mus
vōsfiēbā́tis
iīfiḗbant

I Future

egofiam
tūfiēs
isfiet
nōsfiḗmus
vōsfiḗtis
iīfient

Perfect

egofī́vī
tūfīvístī
isfī́vit
nōsfī́vimus
vōsfīvístis
iīfīvḗrunt

Pluperfect

egofī́veram
tūfī́verās
isfī́verat
nōsfīverā́mus
vōsfīverā́tis
iīfī́verant

II Future

egofíverō
tūfíveris
isfíverit
nōsfivérimus
vōsfivéritis
iīfíverint

Subjunctive

Present

egofiam
tūfiās
isfiat
nōsfiā́mus
vōsfiā́tis
iīfiant

Imperfect

egofī́rem
tūfī́rēs
isfī́ret
nōsfīrḗmus
vōsfīrḗtis
iīfī́rent








Perfect

egofī́verim
tūfī́veris
isfī́verit
nōsfīvérimus
vōsfīvéritis
iīfī́verint

Pluperfect

egofīvíssem
tūfīvíssēs
isfīvísset
nōsfīvissḗmus
vōsfīvissḗtis
iīfīvíssent

I Imperative

tūfī
vōsfī́te

II Imperative

tūfī́tō
isfī́tō
vōsfītṓte
iīfiúntō

Passive

Indicative

Present

egofior
tūfī́ris
isfī́tur
nōsfī́mur
vōsfī́minī
iīfiúntur

Imperfect

egofiḗbar
tūfiēbā́ris
isfiēbā́tur
nōsfiēbā́mur
vōsfiēbā́minī
iīfiēbántur

I Future

egofiar
tūfiḗris
isfiḗtur
nōsfiḗmur
vōsfiḗminī
iīfiéntur

Perfect

egofī́tus sum
tūfī́tus es
isfī́tus est
nōsfī́tī sumus
vōsfī́tī estis
iīfī́tī sunt

Pluperfect

egofī́tus eram
tūfī́tus erās
isfī́tus erat
nōsfī́tī erāmus
vōsfī́tī erātis
iīfī́tī erant

II Future

egofī́tus erō
tūfī́tus eris
isfī́tus erit
nōsfī́tī erimus
vōsfī́tī eritis
iīfī́tī erunt

Subjunctive

Present

egofiar
tūfiā́ris
isfiā́tur
nōsfiā́mur
vōsfiā́minī
iīfiā́ntur

Imperfect

egofī́rer
tūfīrḗris
isfīrḗtur
nōsfīrḗmur
vōsfīrḗminī
iīfīrḗntur








Perfect

egofī́tus sim
tūfī́tus sīs
isfī́tus sit
nōsfī́tī sīmus
vōsfī́tī sītis
iīfī́tī sint

Pluperfect

egofī́tus essem
tūfī́tus essēs
isfī́tus esset
nōsfī́tī essēmus
vōsfī́tī essētis
iīfī́tī essent

Verbs conjugated like 'fio'

accio, adhinnio, adservio, amolior, audio, blandior, circummunio, communio, concio, condio, consopio, convestio, crucio, custodio, definio, delenio, demolior, deservio, dispertio, dormio, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'fio'

Translations

  • become, to become
  • get, to become
  • go, to become
  • turn, to become
  • Etymology

    1. From Proto-Italic *fuiō, ultimately from Proto-Indo-European *bʰuH- (“to grow, become, come into being, appear”). Compare with fuī, originally the perfect of this verb but now attached to sum (“to be”); and constructions with -bō, -bam (e.g. amābō, placēbō, nocēbō, monēbam, audiēbam).
    2. The past participle is that of the verb faciō (“to make; to do”), via suppletion. See: Proto-Italic '*fuiō'.

    Verbs referencing "fio"

    Romanian fi.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • Vōs ōrāmus ut discipulī ācerrimī fīātis (We are begging you to become very keen students)
    • CHARĪNUS: Quid mē fīet? (CHARINUS: What will become of me? or, What will happen to me?) [166 BCE, Publius Terentius Afer, Andria 709]
    • ut fit (as happens usually/as is customary)
    • fit ut (it happens that)
    • silentium et repentina fit quies (A stillness and a sudden hush took place) [27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita I.13]

    Vulgate Verses