compono – Latin verb conjugation

Latin verb forms of compono

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): compōnō

Active Nominal Forms

Infinitive: compṓnere
Present participle: compōnēns; compōnéntis
Future participle: compositúrus
Gerund: compōnéndum
Gerundive: compōnéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: compṓnere
Perfect participle: compositum



Active

Indicative

Present

egocompōnō
tūcompōnis
iscompōnit
nōscompṓnimus
vōscompṓnitis
iīcompōnunt

Imperfect

egocompōnḗbam
tūcompōnḗbās
iscompōnḗbat
nōscompōnēbā́mus
vōscompōnēbā́tis
iīcompōnḗbant

I Future

egocompōnam
tūcompōnēs
iscompōnet
nōscompōnḗmus
vōscompōnḗtis
iīcompōnent

Perfect

egocomposuī
tūcomposuístī
iscomposúit
nōscomposúimus
vōscomposuístis
iīcomposuḗrunt

Pluperfect

egocomposúeram
tūcomposúerās
iscomposúerat
nōscomposuerā́mus
vōscomposuerā́tis
iīcomposúerant

II Future

egocomposúerō
tūcomposúeris
iscomposúerit
nōscomposuérimus
vōscomposuéritis
iīcomposúerint

Subjunctive

Present

egocompōnam
tūcompōnās
iscompōnat
nōscompōnā́mus
vōscompōnā́tis
iīcompōnant

Imperfect

egocompōnerem
tūcompōnerēs
iscompōneret
nōscompōnerḗmus
vōscompōnerḗtis
iīcompōnerent








Perfect

egocomposúerim
tūcomposúeris
iscomposúerit
nōscomposuérimus
vōscomposuéritis
iīcomposúerint

Pluperfect

egocomposuíssem
tūcomposuíssēs
iscomposuísset
nōscomposuissḗmus
vōscomposuissḗtis
iīcomposuíssent

I Imperative

tūcompōne
vōscompṓnite

II Imperative

tūcompṓnitō
iscompṓnitō
vōscompōnitṓte
iīcompōnúntō

Passive

Indicative

Present

egocompōnor
tūcompṓneris
iscompṓnitur
nōscompṓnimur
vōscompōníminī
iīcompōnúntur

Imperfect

egocompōnḗbar
tūcompōnēbā́ris
iscompōnēbā́tur
nōscompōnēbā́mur
vōscompōnēbā́minī
iīcompōnēbántur

I Future

egocompōnar
tūcompōnḗris
iscompōnḗtur
nōscompōnḗmur
vōscompōnḗminī
iīcompōnéntur

Perfect

egocompositus sum
tūcompositus es
iscompositus est
nōscompositī sumus
vōscompositī estis
iīcompositī sunt

Pluperfect

egocompositus eram
tūcompositus erās
iscompositus erat
nōscompositī erāmus
vōscompositī erātis
iīcompositī erant

II Future

egocompositus erō
tūcompositus eris
iscompositus erit
nōscompositī erimus
vōscompositī eritis
iīcompositī erunt

Subjunctive

Present

egocompōnar
tūcompōnā́ris
iscompōnā́tur
nōscompōnā́mur
vōscompōnā́minī
iīcompōnā́ntur

Imperfect

egocompōnerer
tūcompōnerḗris
iscompōnerḗtur
nōscompōnerḗmur
vōscompōnerḗminī
iīcompōnerḗntur








Perfect

egocompositus sim
tūcompositus sīs
iscompositus sit
nōscompositī sīmus
vōscompositī sītis
iīcompositī sint

Pluperfect

egocompositus essem
tūcompositus essēs
iscompositus esset
nōscompositī essēmus
vōscompositī essētis
iīcompositī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *ḱe?
3. Proto-Indo-European *ḱóm
4. Proto-Italic *kom
5. Proto-Italic *kom-
6. Latin con-
7. Proto-Indo-European *h₂ep
8. Proto-Indo-European *-o
9. Proto-Indo-European *h₂epó
10. Proto-Indo-European *h₂pó
11. Proto-Italic *po
12. Proto-Indo-European *teḱ-
13. Proto-Indo-European *-éyti
14. Proto-Indo-European *tḱéytibf.
15. Proto-Indo-European *tḱey-
16. Proto-Indo-European *-né-
17. Proto-Indo-European *-ti
18. Proto-Indo-European *tḱinéti
19. Proto-Italic *sinō
20. Proto-Italic *pozinō
21. Latin pōnō
22. Latin compōnō
23. From con- + pōnō (“put”).

Verbs referencing "compono"

Old French composer, Hungarian komponál, Esperanto komponi.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses