Nominal Forms
Infinitive:
líða
Past Participle:
liðin
Present participle:
líðandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | líði |
| tú | líður |
| hann | líður |
| vit | líða |
| tit | líða |
| teir | líða |
Past
| eg | leið |
| tú | leiðst |
| hann | leið |
| vit | liðu |
| tit | liðu |
| teir | liðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Verbs conjugated like líða
blíva,
bíta,
dríta,
dríva,
glíða,
grípa,
hvína,
klíva,
líta,
líða,
míga,
níga,
níta,
rína,
rísa,
ríva,
ríða,
skríða,
skína,
skíta, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
From Old Norse líða, from Proto-Germanic *līþaną. The sense “suffer” may be borrowed from Middle Low German, but derive from the same root in any case. See: Proto-Germanic '
*līþaną'.
Translations
Sample Sentences