Nominal Forms
Infinitive:
imponera
Past Participle:
imponeraður
Present participle:
imponerandi
Cognates
-
Indicative
Present
| eg | imponeri |
| tú | imponerar |
| hann | imponerar |
| vit | imponera |
| tit | imponera |
| teir | imponera |
Past
| eg | imponeraði |
| tú | imponeraði |
| hann | imponeraði |
| vit | imponeraðu |
| tit | imponeraðu |
| teir | imponeraðu |
Pluperfect
Preterite
Preterite Perfect
Future
Future Perfect
Imperative
|
| imponera |
| imponerum |
| imponerið |
|
|
(tú)
(vit)
(tit)
|
Verbs conjugated like imponera
batna,
byrja,
eggja,
elska,
fjóna,
fríggja,
herja,
kalla,
kasta,
kólna,
mjølva,
slitna,
svara,
vakna,
Etymology
From Danish imponere, there from Latin imponere. See: Danish '
imponere', Latin '
imponere'.
Translations
Sample Sentences