Nominal Forms
Infinitive: víkja
First participle: hafa vikið
Second participle: vikið
Indicative
Present
| ég | vík |
| þú | víkur |
| hann | víkur |
| við | víkjum |
| þið | víkið |
| þeir | víkja |
Perfect
| ég | hef vikið |
| þú | hefur vikið |
| hann | hefur vikið |
| við | höfum vikið |
| þið | hafið vikið |
| þeir | hafa vikið |
Past
| ég | veik |
| þú | veikst |
| hann | veik |
| við | vikum |
| þið | vikuð |
| þeir | viku |
Pluperfect
| ég | hafði vikið |
| þú | hafðir vikið |
| hann | hafði vikið |
| við | höfðum vikið |
| þið | höfðuð vikið |
| þeir | höfðu vikið |
Future
| ég | mun víkja |
| þú | munt víkja |
| hann | mun víkja |
| við | munum víkja |
| þið | munuð víkja |
| þeir | munu víkja |
Future Perfect
| ég | mun hafa vikið |
| þú | munt hafa vikið |
| hann | mun hafa vikið |
| við | munum hafa vikið |
| þið | munuð hafa vikið |
| þeir | munu hafa vikið |
Subjunctive
Present
| ég | víki |
| þú | víkir |
| hann | víki |
| við | víkjum |
| þið | víkið |
| þeir | víki |
Perfect
| ég | hafi vikið |
| þú | hafir vikið |
| hann | hafi vikið |
| við | höfum vikið |
| þið | hafið vikið |
| þeir | hafi vikið |
Past
| ég | viki |
| þú | vikir |
| hann | viki |
| við | vikjum |
| þið | vikjuð |
| þeir | vikju |
Pluperfect
| ég | hefði vikið |
| þú | hefðir vikið |
| hann | hefði vikið |
| við | hefðum vikið |
| þið | hefðuð vikið |
| þeir | hefðu vikið |
Conditional
Present
| ég | mundi víkja |
| þú | mundir víkja |
| hann | mundi víkja |
| við | mundum víkja |
| þið | munduð víkja |
| þeir | mundu víkja |
Past conditional
| ég | mundi hafa vikið |
| þú | mundir hafa vikið |
| hann | mundi hafa vikið |
| við | mundum hafa vikið |
| þið | munduð hafa vikið |
| þeir | mundu hafa vikið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse víkva, víkja, from Proto-Germanic *wīkwaną. See: Proto-Germanic '
*wīkwaną'.
Verbs referencing "víkja"
Cimbrian baichan, Luxembourgish
wäichen.
Verbs similar to 'víkja'
ríkja,
svíkja,
vekja,
vígja,
víkka,
æskja,
líka,
likja,
lykja,
mýkja,
Translations