Nominal Forms
Infinitive: splæsa
First participle: hafa splæsað
Second participle: splæsað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | splæsa |
| þú | splæsar |
| hann | splæsar |
| við | splæsum |
| þið | splæsið |
| þeir | splæsa |
Perfect
| ég | hef splæsað |
| þú | hefur splæsað |
| hann | hefur splæsað |
| við | höfum splæsað |
| þið | hafið splæsað |
| þeir | hafa splæsað |
Past
| ég | splæsaði |
| þú | splæsaðir |
| hann | splæsaði |
| við | splæsuðum |
| þið | splæsuðuð |
| þeir | splæsuðu |
Pluperfect
| ég | hafði splæsað |
| þú | hafðir splæsað |
| hann | hafði splæsað |
| við | höfðum splæsað |
| þið | höfðuð splæsað |
| þeir | höfðu splæsað |
Future
| ég | mun splæsa |
| þú | munt splæsa |
| hann | mun splæsa |
| við | munum splæsa |
| þið | munuð splæsa |
| þeir | munu splæsa |
Future Perfect
| ég | mun hafa splæsað |
| þú | munt hafa splæsað |
| hann | mun hafa splæsað |
| við | munum hafa splæsað |
| þið | munuð hafa splæsað |
| þeir | munu hafa splæsað |
Subjunctive
Present
| ég | splæsi |
| þú | splæsir |
| hann | splæsi |
| við | splæsum |
| þið | splæsið |
| þeir | splæsi |
Perfect
| ég | hafi splæsað |
| þú | hafir splæsað |
| hann | hafi splæsað |
| við | höfum splæsað |
| þið | hafið splæsað |
| þeir | hafi splæsað |
Past
| ég | splæsaði |
| þú | splæsaðir |
| hann | splæsaði |
| við | splæsuðum |
| þið | splæsuðuð |
| þeir | splæsuðu |
Pluperfect
| ég | hefði splæsað |
| þú | hefðir splæsað |
| hann | hefði splæsað |
| við | hefðum splæsað |
| þið | hefðuð splæsað |
| þeir | hefðu splæsað |
Conditional
Present
| ég | mundi splæsa |
| þú | mundir splæsa |
| hann | mundi splæsa |
| við | mundum splæsa |
| þið | munduð splæsa |
| þeir | mundu splæsa |
Past conditional
| ég | mundi hafa splæsað |
| þú | mundir hafa splæsað |
| hann | mundi hafa splæsað |
| við | mundum hafa splæsað |
| þið | munduð hafa splæsað |
| þeir | mundu hafa splæsað |
Imperative
| þú | splæsa |
| við | splæsum |
| þið | splæsið |
Sample Sentences
-
Ég splæsi! (My treat!)
-
Ég splæsi á þig bjór. (A beer? It's on me.)
-
Ég splæsti í nýjan bíl. (I splurged on a new car.)
Etymology
1. Borrowed from Danish splejse, from English splice and Dutch splitten.
2. The meaning of paying for someone else comes from taking the other person's receipt and "splicing" it to yours. See: Danish '
splejse', English '
splice', Dutch '
splitten'.
Verbs conjugated like 'splæsa'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'splæsa'
Translations