Nominal Forms
Infinitive: sökkva
First participle: hafa sokkið; sökkt
Second participle: sokkið; sökkt
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | sekk; sökkvi |
| þú | sekkur; sökkvir |
| hann | sekkur; sökkvi |
| við | sökkvum |
| þið | sökkvið |
| þeir | sökkva |
Perfect
| ég | hef sokkið; sökkt |
| þú | hefur sokkið; sökkt |
| hann | hefur sokkið; sökkt |
| við | höfum sokkið; sökkt |
| þið | hafið sokkið; sökkt |
| þeir | hafa sokkið; sökkt |
Past
| ég | sökk; sökkti |
| þú | sökkst; sökktir |
| hann | sökk; sökkti |
| við | sukkum; sökktum |
| þið | sukkuð; sökktuð |
| þeir | sukku; sökktu |
Pluperfect
| ég | hafði sokkið; sökkt |
| þú | hafðir sokkið; sökkt |
| hann | hafði sokkið; sökkt |
| við | höfðum sokkið; sökkt |
| þið | höfðuð sokkið; sökkt |
| þeir | höfðu sokkið; sökkt |
Future
| ég | mun sökkva |
| þú | munt sökkva |
| hann | mun sökkva |
| við | munum sökkva |
| þið | munuð sökkva |
| þeir | munu sökkva |
Future Perfect
| ég | mun hafa sokkið; sökkt |
| þú | munt hafa sokkið; sökkt |
| hann | mun hafa sokkið; sökkt |
| við | munum hafa sokkið; sökkt |
| þið | munuð hafa sokkið; sökkt |
| þeir | munu hafa sokkið; sökkt |
Subjunctive
Present
| ég | sökkvi |
| þú | sökkvir |
| hann | sökkvi |
| við | sökkvum |
| þið | sökkvið |
| þeir | sökkvi |
Perfect
| ég | hafi sokkið; sökkt |
| þú | hafir sokkið; sökkt |
| hann | hafi sokkið; sökkt |
| við | höfum sokkið; sökkt |
| þið | hafið sokkið; sökkt |
| þeir | hafi sokkið; sökkt |
Past
| ég | sykki; sekkti |
| þú | sykkir; sekktir |
| hann | sykki; sekkti |
| við | sykkum; sekktum |
| þið | sykkuð; sekktuð |
| þeir | sykku; sekktu |
Pluperfect
| ég | hefði sokkið; sökkt |
| þú | hefðir sokkið; sökkt |
| hann | hefði sokkið; sökkt |
| við | hefðum sokkið; sökkt |
| þið | hefðuð sokkið; sökkt |
| þeir | hefðu sokkið; sökkt |
Conditional
Present
| ég | mundi sökkva |
| þú | mundir sökkva |
| hann | mundi sökkva |
| við | mundum sökkva |
| þið | munduð sökkva |
| þeir | mundu sökkva |
Past conditional
| ég | mundi hafa sokkið; sökkt |
| þú | mundir hafa sokkið; sökkt |
| hann | mundi hafa sokkið; sökkt |
| við | mundum hafa sokkið; sökkt |
| þið | munduð hafa sokkið; sökkt |
| þeir | mundu hafa sokkið; sökkt |
Imperative
| þú | sökkv |
| við | sökkvum |
| þið | sökkvið |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse søkkva, from Proto-Germanic *sinkwaną, from Proto-Indo-European *sengʷ-. See: Old Norse '
søkkva', Proto-Germanic '
*sinkwaną'.
Verbs referencing "sökkva"
Old English
sincan.
Verbs similar to 'sökkva'
rökkva,
slökkva,
stökkva,
dökkna,
hrökkva,
vökva,
bakka,
bölva,
döggva,
hækka,
Translations
sink, descend into liquid, etc
sink, cause (ship, etc) to sink
sink, push (something) into