Nominal Forms
Infinitive: ljá
First participle: hafa ljáð; léð
Second participle: ljáð; léð
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | ljái; ljæ |
| þú | ljáir; ljærð |
| hann | ljáir; ljær |
| við | ljáum |
| þið | ljáið |
| þeir | ljá |
Perfect
| ég | hef ljáð; léð |
| þú | hefur ljáð; léð |
| hann | hefur ljáð; léð |
| við | höfum ljáð; léð |
| þið | hafið ljáð; léð |
| þeir | hafa ljáð; léð |
Past
| ég | ljáði; léði |
| þú | ljáðir; léðir |
| hann | ljáði; léði |
| við | ljáðum; léðum |
| þið | ljáðuð; léðuð |
| þeir | ljáðu; léðu |
Pluperfect
| ég | hafði ljáð; léð |
| þú | hafðir ljáð; léð |
| hann | hafði ljáð; léð |
| við | höfðum ljáð; léð |
| þið | höfðuð ljáð; léð |
| þeir | höfðu ljáð; léð |
Future
| ég | mun ljá |
| þú | munt ljá |
| hann | mun ljá |
| við | munum ljá |
| þið | munuð ljá |
| þeir | munu ljá |
Future Perfect
| ég | mun hafa ljáð; léð |
| þú | munt hafa ljáð; léð |
| hann | mun hafa ljáð; léð |
| við | munum hafa ljáð; léð |
| þið | munuð hafa ljáð; léð |
| þeir | munu hafa ljáð; léð |
Subjunctive
Present
| ég | ljái |
| þú | ljáir |
| hann | ljái |
| við | ljáum |
| þið | ljáið |
| þeir | ljái |
Perfect
| ég | hafi ljáð; léð |
| þú | hafir ljáð; léð |
| hann | hafi ljáð; léð |
| við | höfum ljáð; léð |
| þið | hafið ljáð; léð |
| þeir | hafi ljáð; léð |
Past
| ég | ljéði; léði |
| þú | ljéðir; léðir |
| hann | ljéði; léði |
| við | ljéðum; léðum |
| þið | ljéðuð; léðuð |
| þeir | ljéðu; léðu |
Pluperfect
| ég | hefði ljáð; léð |
| þú | hefðir ljáð; léð |
| hann | hefði ljáð; léð |
| við | hefðum ljáð; léð |
| þið | hefðuð ljáð; léð |
| þeir | hefðu ljáð; léð |
Conditional
Present
| ég | mundi ljá |
| þú | mundir ljá |
| hann | mundi ljá |
| við | mundum ljá |
| þið | munduð ljá |
| þeir | mundu ljá |
Past conditional
| ég | mundi hafa ljáð; léð |
| þú | mundir hafa ljáð; léð |
| hann | mundi hafa ljáð; léð |
| við | mundum hafa ljáð; léð |
| þið | munduð hafa ljáð; léð |
| þeir | mundu hafa ljáð; léð |
Sample Sentences
-
Hann ljær henni bókina. (He lends her the book.)
Etymology
Inherited from Old Norse ljá, léa, from Proto-Germanic *līhwaną. See: Old Norse '
ljá', Old Norse '
ljá', Proto-Germanic '
*līhwaną'.
Verbs conjugated like 'ljá'
ljá,
Verbs similar to 'ljá'
gljá,
já,
lá,
sjá,
tjá,
þjá,
á,
æja,
dá,
fá,
Translations