Nominal Forms
Infinitive: hnerra
First participle: hafa hnerrað
Second participle: hnerrað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | hnerra |
| þú | hnerrar |
| hann | hnerrar |
| við | hnerrum |
| þið | hnerrið |
| þeir | hnerra |
Perfect
| ég | hef hnerrað |
| þú | hefur hnerrað |
| hann | hefur hnerrað |
| við | höfum hnerrað |
| þið | hafið hnerrað |
| þeir | hafa hnerrað |
Past
| ég | hnerraði |
| þú | hnerraðir |
| hann | hnerraði |
| við | hnerraðum |
| þið | hnerraðuð |
| þeir | hnerraðu |
Pluperfect
| ég | hafði hnerrað |
| þú | hafðir hnerrað |
| hann | hafði hnerrað |
| við | höfðum hnerrað |
| þið | höfðuð hnerrað |
| þeir | höfðu hnerrað |
Future
| ég | mun hnerra |
| þú | munt hnerra |
| hann | mun hnerra |
| við | munum hnerra |
| þið | munuð hnerra |
| þeir | munu hnerra |
Future Perfect
| ég | mun hafa hnerrað |
| þú | munt hafa hnerrað |
| hann | mun hafa hnerrað |
| við | munum hafa hnerrað |
| þið | munuð hafa hnerrað |
| þeir | munu hafa hnerrað |
Subjunctive
Present
| ég | hnerri |
| þú | hnerrir |
| hann | hnerri |
| við | hnerrum |
| þið | hnerrið |
| þeir | hnerri |
Perfect
| ég | hafi hnerrað |
| þú | hafir hnerrað |
| hann | hafi hnerrað |
| við | höfum hnerrað |
| þið | hafið hnerrað |
| þeir | hafi hnerrað |
Past
| ég | hnerraði |
| þú | hnerraðir |
| hann | hnerraði |
| við | hnerraðum |
| þið | hnerraðuð |
| þeir | hnerraðu |
Pluperfect
| ég | hefði hnerrað |
| þú | hefðir hnerrað |
| hann | hefði hnerrað |
| við | hefðum hnerrað |
| þið | hefðuð hnerrað |
| þeir | hefðu hnerrað |
Conditional
Present
| ég | mundi hnerra |
| þú | mundir hnerra |
| hann | mundi hnerra |
| við | mundum hnerra |
| þið | munduð hnerra |
| þeir | mundu hnerra |
Past conditional
| ég | mundi hafa hnerrað |
| þú | mundir hafa hnerrað |
| hann | mundi hafa hnerrað |
| við | mundum hafa hnerrað |
| þið | munduð hafa hnerrað |
| þeir | mundu hafa hnerrað |
Imperative
| þú | hnerra |
| við | hnerrum |
| þið | hnerrið |
Sample Sentences
Etymology
From the noun hnerri, from Old Norse hnøri, hneri, from the past stem of the verb hnjósa (“to sneeze”) (past hnøri), ultimately from Proto-Germanic *hneusaną. See: Proto-Germanic '
*hneusaną'.
Verbs conjugated like 'hnerra'
afborga,
afhjúpa,
afneita,
afplána,
afreka,
afvopna,
athuga,
atvikast,
aula,
aumka,
auðga,
auðnast,
baula,
beisla,
bendla,
bergmála,
betla,
bifa,
bila,
blessa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'hnerra'
herða,
herja,
herma,
heyra,
hneppa,
hverfa,
snerta,
sperra,
þverra,
angra,
Translations
sneeze, expel air as a reflex