Nominal Forms
Infinitive: gjósa
First participle: hafa gosið
Second participle: gosið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | gýs |
| þú | gýst |
| hann | gýs |
| við | gjósum |
| þið | gjósuð |
| þeir | gjósu |
Perfect
| ég | hef gosið |
| þú | hefur gosið |
| hann | hefur gosið |
| við | höfum gosið |
| þið | hafið gosið |
| þeir | hafa gosið |
Past
| ég | gaus |
| þú | gaust |
| hann | gaus |
| við | gusum |
| þið | gusuð |
| þeir | gusu |
Pluperfect
| ég | hafði gosið |
| þú | hafðir gosið |
| hann | hafði gosið |
| við | höfðum gosið |
| þið | höfðuð gosið |
| þeir | höfðu gosið |
Future
| ég | mun gjósa |
| þú | munt gjósa |
| hann | mun gjósa |
| við | munum gjósa |
| þið | munuð gjósa |
| þeir | munu gjósa |
Future Perfect
| ég | mun hafa gosið |
| þú | munt hafa gosið |
| hann | mun hafa gosið |
| við | munum hafa gosið |
| þið | munuð hafa gosið |
| þeir | munu hafa gosið |
Subjunctive
Present
| ég | gjósi |
| þú | gjósir |
| hann | gjósi |
| við | gjósum |
| þið | gjósið |
| þeir | gjósi |
Perfect
| ég | hafi gosið |
| þú | hafir gosið |
| hann | hafi gosið |
| við | höfum gosið |
| þið | hafið gosið |
| þeir | hafi gosið |
Past
| ég | gysi |
| þú | gysir |
| hann | gysi |
| við | gysum |
| þið | gysuð |
| þeir | gysu |
Pluperfect
| ég | hefði gosið |
| þú | hefðir gosið |
| hann | hefði gosið |
| við | hefðum gosið |
| þið | hefðuð gosið |
| þeir | hefðu gosið |
Conditional
Present
| ég | mundi gjósa |
| þú | mundir gjósa |
| hann | mundi gjósa |
| við | mundum gjósa |
| þið | munduð gjósa |
| þeir | mundu gjósa |
Past conditional
| ég | mundi hafa gosið |
| þú | mundir hafa gosið |
| hann | mundi hafa gosið |
| við | mundum hafa gosið |
| þið | munduð hafa gosið |
| þeir | mundu hafa gosið |
Imperative
| þú | gjós |
| við | gjósum |
| þið | gjósuð |
Sample Sentences
Etymology
From Old Norse gjósa, from Proto-Germanic *geusaną. See: Proto-Germanic '
*geusaną'.
Verbs similar to 'gjósa'
gjóta,
kjósa,
bjóða,
frjósa,
geisa,
glóa,
glóra,
góna,
gróa,
hjóla,
Translations