Nominal Forms
Infinitive: faðma
First participle: hafa faðmað
Second participle: faðmað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | faðma |
| þú | faðmar |
| hann | faðmar |
| við | föðmum |
| þið | faðmið |
| þeir | faðma |
Perfect
| ég | hef faðmað |
| þú | hefur faðmað |
| hann | hefur faðmað |
| við | höfum faðmað |
| þið | hafið faðmað |
| þeir | hafa faðmað |
Past
| ég | faðmaði |
| þú | faðmaðir |
| hann | faðmaði |
| við | föðmuðum |
| þið | föðmuðuð |
| þeir | föðmuðu |
Pluperfect
| ég | hafði faðmað |
| þú | hafðir faðmað |
| hann | hafði faðmað |
| við | höfðum faðmað |
| þið | höfðuð faðmað |
| þeir | höfðu faðmað |
Future
| ég | mun faðma |
| þú | munt faðma |
| hann | mun faðma |
| við | munum faðma |
| þið | munuð faðma |
| þeir | munu faðma |
Future Perfect
| ég | mun hafa faðmað |
| þú | munt hafa faðmað |
| hann | mun hafa faðmað |
| við | munum hafa faðmað |
| þið | munuð hafa faðmað |
| þeir | munu hafa faðmað |
Subjunctive
Present
| ég | faðmi |
| þú | faðmir |
| hann | faðmi |
| við | föðmum |
| þið | faðmið |
| þeir | faðmi |
Perfect
| ég | hafi faðmað |
| þú | hafir faðmað |
| hann | hafi faðmað |
| við | höfum faðmað |
| þið | hafið faðmað |
| þeir | hafi faðmað |
Past
| ég | faðmaði |
| þú | faðmaðir |
| hann | faðmaði |
| við | föðmuðum |
| þið | föðmuðuð |
| þeir | föðmuðu |
Pluperfect
| ég | hefði faðmað |
| þú | hefðir faðmað |
| hann | hefði faðmað |
| við | hefðum faðmað |
| þið | hefðuð faðmað |
| þeir | hefðu faðmað |
Conditional
Present
| ég | mundi faðma |
| þú | mundir faðma |
| hann | mundi faðma |
| við | mundum faðma |
| þið | munduð faðma |
| þeir | mundu faðma |
Past conditional
| ég | mundi hafa faðmað |
| þú | mundir hafa faðmað |
| hann | mundi hafa faðmað |
| við | mundum hafa faðmað |
| þið | munduð hafa faðmað |
| þeir | mundu hafa faðmað |
Imperative
| þú | faðma |
| við | föðmum |
| þið | faðmið |
Sample Sentences
-
Ég faðma fólk oftast ekki. (I don't usually hug people.)
-
Maðurinn faðmar konuna sína. (The man hugs his wife.)
-
Faðmaðu mig. (Hug me.)
Etymology
From Old Norse faðma, from the noun faðmr (“embrace, fathom”) (whence Modern Icelandic faðmur), from Proto-Germanic *faþmaz, from Proto-Indo-European *peth₂-.
Verbs conjugated like 'faðma'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'faðma'
ama,
baða,
daðra,
fæða,
fagna,
falla,
falsa,
fara,
fasta,
fata,
Translations
hug, to embrace