Nominal Forms
Infinitive: blanda
First participle: hafa blandað; blandið
Second participle: blandað
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | blanda |
| þú | blandar |
| hann | blandar |
| við | blöndum |
| þið | blandið |
| þeir | blanda |
Perfect
| ég | hef blandað; blandið |
| þú | hefur blandað; blandið |
| hann | hefur blandað; blandið |
| við | höfum blandað; blandið |
| þið | hafið blandað; blandið |
| þeir | hafa blandað; blandið |
Past
| ég | blandaði |
| þú | blandaðir |
| hann | blandaði |
| við | blönduðum |
| þið | blönduðuð |
| þeir | blönduðu |
Pluperfect
| ég | hafði blandað; blandið |
| þú | hafðir blandað; blandið |
| hann | hafði blandað; blandið |
| við | höfðum blandað; blandið |
| þið | höfðuð blandað; blandið |
| þeir | höfðu blandað; blandið |
Future
| ég | mun blanda |
| þú | munt blanda |
| hann | mun blanda |
| við | munum blanda |
| þið | munuð blanda |
| þeir | munu blanda |
Future Perfect
| ég | mun hafa blandað; blandið |
| þú | munt hafa blandað; blandið |
| hann | mun hafa blandað; blandið |
| við | munum hafa blandað; blandið |
| þið | munuð hafa blandað; blandið |
| þeir | munu hafa blandað; blandið |
Subjunctive
Present
| ég | blandi |
| þú | blandir |
| hann | blandi |
| við | blöndum |
| þið | blandið |
| þeir | blandi |
Perfect
| ég | hafi blandað; blandið |
| þú | hafir blandað; blandið |
| hann | hafi blandað; blandið |
| við | höfum blandað; blandið |
| þið | hafið blandað; blandið |
| þeir | hafi blandað; blandið |
Past
| ég | blandaði |
| þú | blandaðir |
| hann | blandaði |
| við | blönduðum |
| þið | blönduðuð |
| þeir | blönduðu |
Pluperfect
| ég | hefði blandað; blandið |
| þú | hefðir blandað; blandið |
| hann | hefði blandað; blandið |
| við | hefðum blandað; blandið |
| þið | hefðuð blandað; blandið |
| þeir | hefðu blandað; blandið |
Conditional
Present
| ég | mundi blanda |
| þú | mundir blanda |
| hann | mundi blanda |
| við | mundum blanda |
| þið | munduð blanda |
| þeir | mundu blanda |
Past conditional
| ég | mundi hafa blandað; blandið |
| þú | mundir hafa blandað; blandið |
| hann | mundi hafa blandað; blandið |
| við | mundum hafa blandað; blandið |
| þið | munduð hafa blandað; blandið |
| þeir | mundu hafa blandað; blandið |
Imperative
| þú | blanda |
| við | blöndum |
| þið | blandið |
Etymology
From Old Norse blanda, from Proto-Germanic *blandaną, from Proto-Indo-European *bʰlendʰ-. The noun is derived from the verb. Original meaning to thin or fade out, related to blind. See: Proto-Germanic '
*blandaną'.
Verbs referencing "blanda"
English
bland.
Verbs conjugated like 'blanda'
abbast,
afbaka,
afkasta,
afla,
afsaka,
afturkalla,
afþakka,
aga,
ama,
amstra,
anda,
andast,
andvarpa,
anga,
angra,
annast,
ansa,
apa,
ata,
aðlaga, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'blanda'
blinda,
blunda,
anda,
bana,
banka,
banna,
benda,
binda,
blaðra,
blakta,
Translations