Nominal Forms
Infinitive: útbúa
First participle: hafa útbúið
Second participle: útbúið
Cognates
-
Indicative
Present
| ég | útbý |
| þú | útbýrð |
| hann | útbýr |
| við | útbúum |
| þið | útbúið |
| þeir | útbúa |
Perfect
| ég | hef útbúið |
| þú | hefur útbúið |
| hann | hefur útbúið |
| við | höfum útbúið |
| þið | hafið útbúið |
| þeir | hafa útbúið |
Past
| ég | útbjó |
| þú | útbjóst |
| hann | útbjó |
| við | útbjuggum |
| þið | útbjugguð |
| þeir | útbjuggu |
Pluperfect
| ég | hafði útbúið |
| þú | hafðir útbúið |
| hann | hafði útbúið |
| við | höfðum útbúið |
| þið | höfðuð útbúið |
| þeir | höfðu útbúið |
Future
| ég | mun útbúa |
| þú | munt útbúa |
| hann | mun útbúa |
| við | munum útbúa |
| þið | munuð útbúa |
| þeir | munu útbúa |
Future Perfect
| ég | mun hafa útbúið |
| þú | munt hafa útbúið |
| hann | mun hafa útbúið |
| við | munum hafa útbúið |
| þið | munuð hafa útbúið |
| þeir | munu hafa útbúið |
Subjunctive
Present
| ég | útbúi |
| þú | útbúir |
| hann | útbúi |
| við | útbúum |
| þið | útbúið |
| þeir | útbúi |
Perfect
| ég | hafi útbúið |
| þú | hafir útbúið |
| hann | hafi útbúið |
| við | höfum útbúið |
| þið | hafið útbúið |
| þeir | hafi útbúið |
Past
| ég | útbyggi |
| þú | útbyggir |
| hann | útbyggi |
| við | útbyggjum |
| þið | útbyggjuð |
| þeir | útbyggju |
Pluperfect
| ég | hefði útbúið |
| þú | hefðir útbúið |
| hann | hefði útbúið |
| við | hefðum útbúið |
| þið | hefðuð útbúið |
| þeir | hefðu útbúið |
Conditional
Present
| ég | mundi útbúa |
| þú | mundir útbúa |
| hann | mundi útbúa |
| við | mundum útbúa |
| þið | munduð útbúa |
| þeir | mundu útbúa |
Past conditional
| ég | mundi hafa útbúið |
| þú | mundir hafa útbúið |
| hann | mundi hafa útbúið |
| við | mundum hafa útbúið |
| þið | munduð hafa útbúið |
| þeir | mundu hafa útbúið |
Imperative
| þú | útbú |
| við | útbúum |
| þið | útbúið |
Sample Sentences
Etymology
Verbs similar to 'útbúa'
búa,
trúa,
útbýta,
ætla,
ata,
átta,
brúa,
dúa,
dulbúa,
eta,
Translations