Hyphenation: nar‧ra‧ta
Indicative
Present
| Sg.1 | narraan |
| Sg.2 | narraat |
| Sg.3 | narrajaa |
| Pl.1 | narraamma |
| Pl.2 | narraatta |
| Pl.3 | narrajaat; narraavat; narrataa |
| Impersonal | narrataa |
Imperfect
| Sg.1 | narraisin |
| Sg.2 | narraisit; narraist |
| Sg.3 | narrais |
| Pl.1 | narraisimma |
| Pl.2 | narraisitta |
| Pl.3 | narraisiit; narraisivat; narrattii |
| Impersonal | narrattii |
Conditional
| Sg.1 | narrajaisin |
| Sg.2 | narrajaisit |
| Sg.3 | narrajais |
| Pl.1 | narrajaisimma |
| Pl.2 | narrajaisitta |
| Pl.3 | narrajaisiit; narrajaisivat; narrattais |
| Impersonal | narrattais |
Potential
| Sg.1 | narrannen |
| Sg.2 | narrannet |
| Sg.3 | narrannoo |
| Pl.1 | narrannemma |
| Pl.2 | narrannetta |
| Pl.3 | narrannoot |
| Impersonal | narrattannoo |
Imperative
| Sg.2 | narrajaist; narraa |
| Sg.3 | narratkoo |
| Pl.2 | narratkaa |
| Pl.3 | narratkoot |
| Impersonal | narrattakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | narrata |
| II Infinitive, inessive | narratees |
| II Infinitive, instructive | narraten |
| III Infinitive, illative | narraamaa |
| III Infinitive, inessive | narraamaas |
| III Infinitive, elative | narraamast |
| III Infinitive, abessive | narraamata |
| IV Infinitive, nominative | narraamiin |
| IV Infinitive, partitive | narraamista; narraamist |
Participles
| Active Present | narraava |
| Passive Present | narrattava |
| Active Past | narrant; narrannut |
| Passive Past | narrattu |
Verbs conjugated like narrata
pauhata,
seilata,
palvata,
šljuuhata,
huitsata,
soolata,
siunata,
naarata,
narrata,
duumata,
pressata,
proovata,
neeglata,
lainata,
leinata,
hoksata,
hoomata,
trallata,
koblata,
korjata, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
Ultimately from Swedish narra. Akin to Finnish narrata. See: Swedish '
narra', Finnish with old forms '
narrata'.
Sample Sentences