Hyphenation: mai‧ni‧a
Indicative
Present
| Sg.1 | mainin |
| Sg.2 | mainit |
| Sg.3 | mainii |
| Pl.1 | mainimma |
| Pl.2 | mainitta |
| Pl.3 | mainiit; mainivat; mainitaa |
| Impersonal | mainitaa |
Imperfect
| Sg.1 | mainin |
| Sg.2 | mainit |
| Sg.3 | maini |
| Pl.1 | mainimma |
| Pl.2 | mainitta |
| Pl.3 | mainiit; mainivat; mainittii |
| Impersonal | mainittii |
Conditional
| Sg.1 | mainisin |
| Sg.2 | mainisit; mainiist |
| Sg.3 | mainis |
| Pl.1 | mainisimma |
| Pl.2 | mainisitta |
| Pl.3 | mainisiit; mainisivat; mainittais |
| Impersonal | mainittais |
Potential
| Sg.1 | maininen |
| Sg.2 | maininet |
| Sg.3 | maininoo |
| Pl.1 | maininemma |
| Pl.2 | maininetta |
| Pl.3 | maininoot |
| Impersonal | mainittannoo |
Imperative
| Sg.2 | maini |
| Sg.3 | mainikoo |
| Pl.2 | mainikaa |
| Pl.3 | mainikoot |
| Impersonal | mainittakkoo |
Infinitives
| I Infinitive | mainia |
| II Infinitive, inessive | mainijees |
| II Infinitive, instructive | mainien |
| III Infinitive, illative | mainimaa |
| III Infinitive, inessive | mainimaas |
| III Infinitive, elative | mainimast |
| III Infinitive, abessive | mainimata |
| IV Infinitive, nominative | mainimiin |
| IV Infinitive, partitive | mainimista; mainimist |
Participles
| Active Present | mainiva |
| Passive Present | mainittava |
| Active Past | mainint; maininut |
| Passive Past | mainittu |
Verbs conjugated like mainia
sallia,
sluužia,
slaavia,
naaglia,
ahmia,
šuutkia,
kraamia,
mainia,
muglia,
hoolia,
noblia,
narria,
nussia,
tantsia,
tutkia,
tahmia,
koblia,
koinia,
koiria,
kontia, etc. (List truncated at 20 verbs)
Etymology
1. From Proto-Finnic *mainit'ak, borrowed from Proto-Germanic *mainijaną. Cognates include Finnish mainita and Estonian mainida.
2. The syncope of -t- is irregular, but appears also in Votic mainia. The original form survives as mainita. See: Proto-Germanic '
*mainijaną', Finnish with old forms '
mainita', Estonian '
mainima'.
Sample Sentences