Nominal Forms
Infinitive: hüeten
Past Participle: gehüetet
Present participle: hüetende
Cognates
-
Indicative
Present
| ich | hüete |
| du | hüetest |
| ër | hüetet |
| wir | hüeten |
| ir | hüetet |
| sie | hüetent |
Past
| ich | huotte; huote |
| du | huottest; huotest |
| ër | huotte; huote |
| wir | huotten; huoten |
| ir | huotten; huoten |
| sie | huotten; huoten |
Subjunctive
Present
| ich | hüete |
| du | hüetest |
| ër | hüetet |
| wir | hüeten |
| ir | hüetet |
| sie | hüeten |
Past
| ich | huotte; huote |
| du | huottest; huotest |
| ër | huotte; huote |
| wir | huotten; huoten |
| ir | huotten; huoten |
| sie | huotten; huoten |
Imperative
| du | hüetes |
| wir | hüeten |
| ir | hüetet |
Etymology
Verbs referencing "hüeten"
Luxembourgish
hidden, German, old spelling
hüten, Cimbrian hüutan.
Verbs similar to 'hüeten'
bieten,
füeren,
gürten,
halten,
heben,
heven,
küelen,
lüejen,
müejen,
müeʒen,
Nibelungen Lied References
-
(Nibelungenlied 2361a:3) nû hüetet iuch vore Hagene. jâ dunket ez mich guot. To guard thee well from Hagen / indeed me seemeth good,