Infinitive
| Nominative | winden |
| Genitive | windens |
| Dative | windene |
Participles
| Present | windende |
| Past | gewonden |
Indicative
Present
| 1st sing. | winde |
| 2nd sing. | wints; windes |
| 3rd sing. | wint; windet |
| 1st plur. | winden |
| 2nd plur. | wint; windet |
| 3rd plur. | winden |
Past
| 1st sing. | want |
| 2nd sing. | wonts; wondes |
| 3rd sing. | want |
| 1st plur. | wonden |
| 2nd plur. | wont; wondet |
| 3rd plur. | wonden |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | winde |
| 2nd sing. | wints; windes |
| 3rd sing. | winde |
| 1st plur. | winden |
| 2nd plur. | wint; windet |
| 3rd plur. | winden |
Past
| 1st sing. | wonde |
| 2nd sing. | wondes |
| 3rd sing. | wonde |
| 1st plur. | wonden |
| 2nd plur. | wondet |
| 3rd plur. | wonden |
Imperative
| Singular | wint; winde |
| Plural | wint; windet |
Verbs conjugated like winden
winden,
Etymology
From Old Dutch *windan, from Proto-Germanic *windaną. See: Proto-Germanic '
*windaną'.
Verbs referencing "winden"
Dutch
winden.
Sample Sentences
Cognates
-