Infinitive
| Nominative | werven |
| Genitive | wervens |
| Dative | wervene |
Participles
| Present | wervende |
| Past | geworven |
Indicative
Present
| 1st sing. | werve |
| 2nd sing. | werfs; werves |
| 3rd sing. | werft; wervet |
| 1st plur. | werven |
| 2nd plur. | werft; wervet |
| 3rd plur. | werven |
Past
| 1st sing. | warf |
| 2nd sing. | worfs; worves |
| 3rd sing. | warf |
| 1st plur. | worven |
| 2nd plur. | worft; worvet |
| 3rd plur. | worven |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | werve |
| 2nd sing. | werfs; werves |
| 3rd sing. | werve |
| 1st plur. | werven |
| 2nd plur. | werft; wervet |
| 3rd plur. | werven |
Past
| 1st sing. | worve |
| 2nd sing. | worves |
| 3rd sing. | worve |
| 1st plur. | worven |
| 2nd plur. | worvet |
| 3rd plur. | worven |
Imperative
| Singular | werf; werve |
| Plural | werft; wervet |
Verbs conjugated like werven
werven,
Etymology
From Old Dutch *wervan, from Proto-West Germanic *hwerban.
Verbs referencing "werven"
Dutch
werven.
Sample Sentences
Cognates
-