Infinitive
| Nominative | kerven |
| Genitive | kervens |
| Dative | kervene |
Participles
| Present | kervende |
| Past | gekorven |
Indicative
Present
| 1st sing. | kerve |
| 2nd sing. | kerfs; kerves |
| 3rd sing. | kerft; kervet |
| 1st plur. | kerven |
| 2nd plur. | kerft; kervet |
| 3rd plur. | kerven |
Past
| 1st sing. | karf |
| 2nd sing. | korfs; korves |
| 3rd sing. | karf |
| 1st plur. | korven |
| 2nd plur. | korft; korvet |
| 3rd plur. | korven |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | kerve |
| 2nd sing. | kerfs; kerves |
| 3rd sing. | kerve |
| 1st plur. | kerven |
| 2nd plur. | kerft; kervet |
| 3rd plur. | kerven |
Past
| 1st sing. | korve |
| 2nd sing. | korves |
| 3rd sing. | korve |
| 1st plur. | korven |
| 2nd plur. | korvet |
| 3rd plur. | korven |
Imperative
| Singular | kerf; kerve |
| Plural | kerft; kervet |
Verbs conjugated like kerven
kerven,
Etymology
From Old Dutch *kervan, from Proto-West Germanic *kerban, from Proto-Germanic *kerbaną. See: Proto-Germanic '
*kerbaną'.
Verbs referencing "kerven"
Dutch
kerven.
Sample Sentences
Cognates
-