Infinitive
| Nominative | genēmen |
| Genitive | genēmens |
| Dative | genēmene |
Participles
| Present | genēmende |
| Past | genōmen |
Indicative
Present
| 1st sing. | genēme |
| 2nd sing. | genēems; genēmes |
| 3rd sing. | genēemt; genēmet |
| 1st plur. | genēmen |
| 2nd plur. | genēemt; genēmet |
| 3rd plur. | genēmen |
Past
| 1st sing. | genam |
| 2nd sing. | genâems; genâmes |
| 3rd sing. | genam |
| 1st plur. | genâmen |
| 2nd plur. | genâemt; genâmet |
| 3rd plur. | genâmen |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | genēme |
| 2nd sing. | genēems; genēmes |
| 3rd sing. | genēme |
| 1st plur. | genēmen |
| 2nd plur. | genēemt; genēmet |
| 3rd plur. | genēmen |
Past
| 1st sing. | genâme |
| 2nd sing. | genâmes |
| 3rd sing. | genâme |
| 1st plur. | genâmen |
| 2nd plur. | genâmet |
| 3rd plur. | genâmen |
Imperative
| Singular | genem; genēem; genēme |
| Plural | genēemt; genēmet |
Etymology
From Old Dutch gineman, from Proto-Germanic *ganemaną. Equivalent to ge- + nēmen. See: Proto-Germanic '
*ganemaną'.
Sample Sentences
Cognates
-