Infinitive
| Nominative | bliven |
| Genitive | blivens |
| Dative | blivene |
Participles
| Present | blivende |
| Past | geblēven |
Indicative
Present
| 1st sing. | blive |
| 2nd sing. | blijfs; blives |
| 3rd sing. | blijft; blivet |
| 1st plur. | bliven |
| 2nd plur. | blijft; blivet |
| 3rd plur. | bliven |
Past
| 1st sing. | blêef |
| 2nd sing. | blēefs; blēves |
| 3rd sing. | blêef |
| 1st plur. | blēven |
| 2nd plur. | blēeft; blēvet |
| 3rd plur. | blēven |
Subjunctive
Present
| 1st sing. | blive |
| 2nd sing. | blijfs; blives |
| 3rd sing. | blive |
| 1st plur. | bliven |
| 2nd plur. | blijft; blivet |
| 3rd plur. | bliven |
Past
| 1st sing. | blēve |
| 2nd sing. | blēves |
| 3rd sing. | blēve |
| 1st plur. | blēven |
| 2nd plur. | blēvet |
| 3rd plur. | blēven |
Imperative
| Singular | blijf; blive |
| Plural | blijft; blivet |
Verbs conjugated like bliven
bliven,
Etymology
From Old Dutch blīvan, from Proto-Germanic *bilībaną. See: Proto-Germanic '
*bilībaną'.
Verbs referencing "bliven"
Afrikaans
bly, Dutch
blijven.
Sample Sentences
Cognates
-