streide – Hunsrik verb conjugation

Infinitive

Present

ich	streide
du	streiest
er;sie;das;ma	streid
meer	streide
deer	streid
sie	streide

Past

ich	hon gestridd
du	host gestridd
er;sie;das;ma	hod gestridd
meer	hon gestridd
deer	hod gestridd
sie	hon gestridd

Conditional

Imperative

2nd sing.	streid
2nd plur.	streid

Related Verbs

Etymology

← gmf strīden ← gmc strīdan ← gmw *strīdan ← pgm *strīdaną