mitbringe – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of mitbringe

Infinitive

mitbringe
/ˈmitˌpɾiŋə/

Participle

mitgebrung
Verb with object in accusative.

Present

ichbringe mit
dubringst mit
er;sie;das;mabringd mit
meerbringe mit
deerbringd mit
siebringe mit

Past

ichhon mitgebrung
duhost mitgebrung
er;sie;das;mahod mitgebrung
meerhon mitgebrung
deerhod mitgebrung
siehon mitgebrung

Conditional

Imperative

2nd sing.bring mit
2nd plur.bringd mit

Etymology

← mit + bringe