inziehe – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of inziehe

Infinitive

inziehe
/ˈin͡tsiːə/

Participle

ingezoh
Verb with object in accusative.

Present

ichziehe in
duziehst in
er;sie;das;maziehd in
meerziehe in
deerziehd in
sieziehe in

Past

ichhon ingezoh
duhost ingezoh
er;sie;das;mahod ingezoh
meerhon ingezoh
deerhod ingezoh
siehon ingezoh

Conditional

Imperative

2nd sing.zieh in
2nd plur.ziehd in

Etymology

← in + ziehe