Participle
hingekomm
Intransitive verb.
Present
| ich | komme hin |
| du | kommst hin |
| er;sie;das;ma | kommd hin |
| meer | komme hin |
| deer | kommd hin |
| sie | komme hin |
Past
| ich | sin hingekomm |
| du | bist hingekomm |
| er;sie;das;ma | is hingekomm |
| meer | sin hingekomm |
| deer | seid hingekomm |
| sie | sin hingekomm |
Conditional
| ich | käm hin |
| du | kämst hin |
| er;sie;das;ma | käm hin |
| meer | käme hin |
| deer | kämd hin |
| sie | käme hin |
Imperative
| 2nd sing. | komm hin |
| 2nd plur. | kommd hin |
Related Verbs
Other Verbs with Separable Prefix 'hin'
hinbappe,
hindraan,
hindun,
hingewe,
hingucke,
hinhenge,
hinhocke,
hinlaafe,
hinreive,
hinsetze,
hinstelle,
hinwannre,
hinwerrfe,
hinziehe
Other Verbs with the same Base Verb 'komme'
aankomme,
dorrichkomme,
forkomme,
hemmkomme,
loskomme,
mitkomme,
nohkomme,
umkomme,
zurickkomme
Etymology
← hin + komme