Infinitive: struta
Supine: stru’tt
Indicative
Present
| ig | struter |
| du | struter |
| an;ą̊;eð | struter |
| wįð | strutum |
| ið | strutið |
| dier | struta |
Past
| ig | stru’tte |
| du | stru’tte |
| an;ą̊;eð | stru’tte |
| wįð | stru’ttum |
| ið | stru’ttið |
| dier | stru’tte |
Imperative
| Sg.2 | strute |
| Pl.1 | strutum |
| Pl.2 | strutið |
Etymology
Verbs conjugated like struta
snåyta,
skråyta,
fräta,
fläta,
lieta,
bläta,
byöta,
kåyta,
tryta,
työta,
raita,
rieta,
stöta,
skäta,
djieta,
flieta,
glyöta,
my̢öta,
knåyta,
stjyöta, etc. (List truncated at 20 verbs)