Infinitive: störta
Supine: störtað
Indicative
Present
| ig | störter |
| du | störter |
| an;ą̊;eð | störter |
| wįð | störtum |
| ið | störtið |
| dier | störta |
Past
| ig | störteð |
| du | störteð |
| an;ą̊;eð | störteð |
| wįð | störteðum |
| ið | störteðið |
| dier | störteð |
Imperative
| Sg.2 | störte |
| Pl.1 | störtum |
| Pl.2 | störtið |
Etymology
Verbs conjugated like störta
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)