Infinitive: snųo
Supine: snųoeð
Indicative
Present
| ig | snųor |
| du | snųor |
| an;ą̊;eð | snųor |
| wįð | snųorum |
| ið | snųorið |
| dier | snųo |
Past
| ig | snųo’dde |
| du | snųo’dde |
| an;ą̊;eð | snųo’dde |
| wįð | snųo’ddum |
| ið | snųo’ddið |
| dier | snųo’dde |
Imperative
| Sg.2 | snųo |
| Pl.1 | snųorum |
| Pl.2 | snųorið |
Etymology
Verbs conjugated like snųo
nǫ,
mǫ,
gǫ,
så,
biruo,
trå,
ruo,
spå,
bitruo,
gnųo,
gruo,
truo,
snųo,
skuo,
