Infinitive: smita
Supine: smitað
Indicative
Present
| ig | smiter |
| du | smiter |
| an;ą̊;eð | smiter |
| wįð | smitum |
| ið | smitið |
| dier | smita |
Past
| ig | smiteð |
| du | smiteð |
| an;ą̊;eð | smiteð |
| wįð | smiteðum |
| ið | smiteðið |
| dier | smiteð |
Imperative
| Sg.2 | smite |
| Pl.1 | smitum |
| Pl.2 | smitið |
Etymology
Verbs conjugated like smita
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)