runir – Elfdalian verb conjugation

Elfdalian verb forms of runir

Infinitive: runir
Supine: runirað

Indicative

Present

igrunirer
durunirer
an;ą̊;eðrunirer
wįðrunirum
iðrunirið
dierrunir

Past

igrunireð
durunireð
an;ą̊;eðrunireð
wįðrunireðum
iðrunireðið
dierrunireð

Imperative

Sg.2runire
Pl.1runirum
Pl.2runirið

Etymology

Verbs conjugated like runir

urinira, syöpel, snųoka, sykkel, serwir, snyfsa, snykta, snypta, snugga, snuvel, snurra, snikka, saur’n, snarka, snakka, saunka, sauvel, samyöv, sambel, sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)