Infinitive: runir
Supine: runirað
Indicative
Present
| ig | runirer |
| du | runirer |
| an;ą̊;eð | runirer |
| wįð | runirum |
| ið | runirið |
| dier | runir |
Past
| ig | runireð |
| du | runireð |
| an;ą̊;eð | runireð |
| wįð | runireðum |
| ið | runireðið |
| dier | runireð |
Imperative
| Sg.2 | runire |
| Pl.1 | runirum |
| Pl.2 | runirið |
Etymology
Verbs conjugated like runir
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)