Infinitive: rimmen
Supine: rimmenað
Indicative
Present
| ig | rimmener |
| du | rimmener |
| an;ą̊;eð | rimmener |
| wįð | rimmenum |
| ið | rimmenið |
| dier | rimmen |
Past
| ig | rimmeneð |
| du | rimmeneð |
| an;ą̊;eð | rimmeneð |
| wįð | rimmeneðum |
| ið | rimmeneðið |
| dier | rimmeneð |
Imperative
| Sg.2 | rimmene |
| Pl.1 | rimmenum |
| Pl.2 | rimmenið |
Etymology
Verbs conjugated like rimmen
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)