Infinitive: rekå
Supine: retjið
Indicative
Present
| ig | rek |
| du | rek |
| an;ą̊;eð | rek |
| wįð | rekum |
| ið | rekið |
| dier | rekå |
Past
| ig | rak |
| du | rak |
| an;ą̊;eð | rak |
| wįð | rakum |
| ið | rakið |
| dier | rak |
Imperative
| Sg.2 | rek |
| Pl.1 | rekum |
| Pl.2 | rekið |
Etymology
Verbs conjugated like rekå
rekå,
