Infinitive: måkå
Supine: måkåð
Indicative
Present
| ig | mäkär |
| du | mäkär |
| an;ą̊;eð | mäkär |
| wįð | mäkum |
| ið | mäkið |
| dier | måkå |
Past
| ig | mäkäð |
| du | mäkäð |
| an;ą̊;eð | mäkäð |
| wįð | mäkäðum |
| ið | mäkäðið |
| dier | mäkäð |
Imperative
| Sg.2 | mäkä |
| Pl.1 | mäkum |
| Pl.2 | mäkið |
Etymology
Verbs conjugated like måkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,