Infinitive: knåyta
Supine: knåy’tt
Indicative
Present
| ig | knåyter |
| du | knåyter |
| an;ą̊;eð | knåyter |
| wįð | knåytum |
| ið | knåytið |
| dier | knåyta |
Past
| ig | knåy’tte |
| du | knåy’tte |
| an;ą̊;eð | knåy’tte |
| wįð | knåy’ttum |
| ið | knåy’ttið |
| dier | knåy’tte |
Imperative
| Sg.2 | knåyte |
| Pl.1 | knåytum |
| Pl.2 | knåytið |
Etymology
Verbs conjugated like knåyta
snåyta,
skråyta,
fräta,
fläta,
lieta,
bläta,
byöta,
kåyta,
tryta,
työta,
raita,
rieta,
stöta,
skäta,
djieta,
flieta,
glyöta,
my̢öta,
knåyta,
stjyöta, etc. (List truncated at 20 verbs)