Infinitive: knåkå
Supine: knåkåð
Indicative
Present
| ig | knäkär |
| du | knäkär |
| an;ą̊;eð | knäkär |
| wįð | knäkum |
| ið | knäkið |
| dier | knåkå |
Past
| ig | knäkäð |
| du | knäkäð |
| an;ą̊;eð | knäkäð |
| wįð | knäkäðum |
| ið | knäkäðið |
| dier | knäkäð |
Imperative
| Sg.2 | knäkä |
| Pl.1 | knäkum |
| Pl.2 | knäkið |
Etymology
Verbs conjugated like knåkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,