Infinitive: klåkå
Supine: klåkåð
Indicative
Present
| ig | kläkär |
| du | kläkär |
| an;ą̊;eð | kläkär |
| wįð | kläkum |
| ið | kläkið |
| dier | klåkå |
Past
| ig | kläkäð |
| du | kläkäð |
| an;ą̊;eð | kläkäð |
| wįð | kläkäðum |
| ið | kläkäðið |
| dier | kläkäð |
Imperative
| Sg.2 | kläkä |
| Pl.1 | kläkum |
| Pl.2 | kläkið |
Etymology
Verbs conjugated like klåkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,