Infinitive: kevel
Supine: kevelað
Indicative
Present
| ig | keveler |
| du | keveler |
| an;ą̊;eð | keveler |
| wįð | kevelum |
| ið | kevelið |
| dier | kevel |
Past
| ig | keveleð |
| du | keveleð |
| an;ą̊;eð | keveleð |
| wįð | keveleðum |
| ið | keveleðið |
| dier | keveleð |
Imperative
| Sg.2 | kevele |
| Pl.1 | kevelum |
| Pl.2 | kevelið |
Etymology
Verbs conjugated like kevel
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)