Infinitive: flåkå
Supine: flåkåð
Indicative
Present
| ig | fläkär |
| du | fläkär |
| an;ą̊;eð | fläkär |
| wįð | fläkum |
| ið | fläkið |
| dier | flåkå |
Past
| ig | fläkäð |
| du | fläkäð |
| an;ą̊;eð | fläkäð |
| wįð | fläkäðum |
| ið | fläkäðið |
| dier | fläkäð |
Imperative
| Sg.2 | fläkä |
| Pl.1 | fläkum |
| Pl.2 | fläkið |
Etymology
Verbs conjugated like flåkå
flåkå,
blåkå,
bråkå,
knåkå,
klåkå,
ståkå,
skåkå,
småkå,
fesåkå,
biwåkå,
låkå,
måkå,
båkå,
råkå,
såkå,
wåkå,
språkå,