Infinitive: bruka
Supine: brukað
Indicative
Present
| ig | bruker |
| du | bruker |
| an;ą̊;eð | bruker |
| wįð | brukum |
| ið | brukið |
| dier | bruka |
Past
| ig | brukeð |
| du | brukeð |
| an;ą̊;eð | brukeð |
| wįð | brukeðum |
| ið | brukeðið |
| dier | brukeð |
Imperative
| Sg.2 | bruke |
| Pl.1 | brukum |
| Pl.2 | brukið |
Etymology
Verbs conjugated like bruka
urinira,
syöpel,
snųoka,
sykkel,
serwir,
snyfsa,
snykta,
snypta,
snugga,
snuvel,
snurra,
snikka,
saur’n,
snarka,
snakka,
saunka,
sauvel,
samyöv,
sambel,
sakken, etc. (List truncated at 20 verbs)