Infinitive: bitala
Supine: bitalt
Indicative
Present
| ig | bitaler |
| du | bitaler |
| an;ą̊;eð | bitaler |
| wįð | bitalum |
| ið | bitalið |
| dier | bitala |
Past
| ig | bitalde |
| du | bitalde |
| an;ą̊;eð | bitalde |
| wįð | bitaldum |
| ið | bitaldið |
| dier | bitalde |
Imperative
| Sg.2 | bitale |
| Pl.1 | bitalum |
| Pl.2 | bitalið |
Etymology
From Old Swedish bitala, from Middle Low German betalen.
Verbs conjugated like bitala
bistjylla,
skåyla,
skwäla,
skemma,
skella,
fedjylla,
bitjenna,
biskrieva,
sny̢öra,
bidyöma,
bistella,
skrieva,
demma,
diela,
dröma,
dyöma,
fella,
flema,
fyöra,
fylla, etc. (List truncated at 20 verbs)